2009-02-26

Διαβάσεις πεζών δίχως φανάρι

Κάποιοι Δήμοι, τους οποίους συγχαίρω, δημιουργούν διαβάσεις στους δρόμους για πεζούς δίχως φανάρι.

Οι οδηγοί, φυσικά, νομίζουν πως αυτές οι διαβάσεις βρίσκονται εκεί, για να τους βοηθάνε να στοχεύσουν καλύτερα τους πεζούς που προσπαθούν να περάσουν το δρόμο. Στην πραγματικότητα φίλοι οδηγοί, οι διαβάσεις αυτές βρίσκονται για άλλον λόγο. Βρίσκονται εκεί για να μας θυμίσουν πως πρέπει να σταματήσουμε, αν παρατηρήσουμε πως περιμένουν πεζοί να διασχίσουν το δρόμο. Όχι να πάμε πιο γρήγορα, κορνάροντας και βρίζοντας που τόλμησε ένας πεζός να περάσει από τη διάβαση. Δεν κερδίζουμε πόντους αν φερόμαστε σαν βόδια.

Φυσικά στην Ελλάδα 9 στους 10 οδηγούς δε σταματάνε και επίσης οι 5 από τους 9 πιστεύουν πως προτεραιότητα έχει το αυτοκίνητο. Ο κίνδυνος φυσικά παραμονεύει και οι συγκεκριμένοι οδηγοί μπορεί να πατήσουν κάποιον πεζό στην προσπάθειά τους να "δώσουν ένα μάθημα" στον πεζό που τόλμησε να περάσει το δρόμο αψηφώντας τα αυτοκίνητα. Αφήστε που και ο ένας που σταματάει, το ξανασκέφτεται λόγω του "λουσίματος" που τρώει από τα αυτοκίνητα που είναι πίσω του: "Γιατί σταματάς ρε βλάχο" και άλλα παρόμοια.

Όταν ταξίδεψα στην Κύπρο πριν πολλά χρόνια, παρατήρησα πως εκεί οι δρόμοι στις πόλεις είχαν πολλές διαβάσεις δίχως φανάρι. Επίσης, όταν στάθηκα σε μια από αυτές, παρατήρησα πως αμέσως το επόμενο αυτοκίνητο σταμάτησε για να περάσω. Στην αρχή σκέφτηκα, τυχαίο θα είναι... ο συγκεκριμένος οδηγός θα ήταν ιδιαίτερα ευγενικός. Όμως, αργότερα κατάλαβα πως αυτός ήταν ο κανόνας και όχι η εξαίρεση όπως στην Ελλάδα. Μέχρι και ασθενοφόρο σταμάτησε (εντάξει δεν κουβαλούσε ασθενή) για να περάσω. Εδώ στην Ελλάς και δίχως ασθενή, μπορεί να σε πατήσει.

Εδώ λοιπόν, οι οδηγοί (και δε βγάζω τον εαυτό μου από έξω) πρέπει να μάθουμε τα εξής για αρχή:
  1. Να μην οδηγούμε επιθετικά.
  2. Μέσα στην πόλη δε χρειάζεται να τρέχουμε. Μάλιστα στατιστικά δεν φτάνεις πιο γρήγορα όταν οδηγείς νευρικά και γρήγορα, ειδικά μέσα στην πόλη.
  3. Στις διαβάσεις δίχως φανάρια, σταματάμε όταν δούμε ότι υπάρχει πεζός που θέλει να τις διασχίσει.
Μόνο αυτά να κάνουμε, καταρχήν θα μειώσουμε δραματικά το άγχος μας και τις πιθανότητες να πεθάνουμε από καρδιά. Δείτε το τουλάχιστον εγωιστικά, ότι δηλαδή κάνουμε καλό στον εαυτό μας και όχι στους άλλους.

2009-02-09

Χάλια δρόμοι

Αυτό είναι κλασσικό στην Ελλάδα. Αν μου έδιναν 1 cent κάθε φορά που συναντούσα κακοτεχνία, λακκούβα ή παλιά άσφαλτο στις διαδρομές που κάνω θα ήμουν πλουσιότερος και από τον Bill Gates.

Οι δρόμοι στην Ελλάδα είναι πονεμένη ιστορία. Ακόμα και η φρέσκια άσφαλτος, μπορεί σε ένα μήνα να αρχίσει να παραμορφώνεται. Το μεγάλο ερώτημα είναι: Πως πληρώνουμε για τους δρόμους μας; Αυτό που ξέρω είναι πως τα τέλη κυκλοφορίας είναι μια πηγή εσόδων για το κράτος, μέρος του οποίου λογικά θα πηγαίνει για να κρατάει τους δρόμους μας σε μια άλφα κατάσταση

Η κατάσταση αυτή είναι για το ανάθεμα. Γιατί; Δεν είναι αρκετά τα χρήματα; Δεν υπάρχει καλή διαχείριση; Τα τρώει κάποιος;

Αν η ποιότητα των δρόμων αυξανόταν 2 φορές στους τομείς:
  1. Ποιότητα ασφάλτου
  2. Σωστές κλίσεις στις στροφές
  3. Φρεσκοβαμμένες λωρίδες με φωσφορούχο χρώμα σε σημεία που δε φωτίζονται τη νύχτα.
  4. Σωστή σήμανση με πινακίδες
Πόσα ατυχήματα θα γλιτώναμε; Κάθε ατύχημα κοστίζει χρήματα στο κράτος. Πέρα από το ανθρωπιστικό του θέματος δεν μπορείς να πεις πως δεν υπάρχει συμφέρον από τη μεριά του κράτους για να μειωθούν τα ατυχήματα.

Γιατί όταν διαλέγουμε για ποιο λόγο θα διαμαρτυρηθούμε κάνοντας πορείες, κλείνοντας τους δρόμους, κάνοντας απεργίες ή ψηφίζοντας στις εκλογές, οι λόγοι δεν είναι οι δρόμοι ή άλλα "ασήμαντα" πράγματα σαν τους δρόμους... αλλά περισσότερο το πόσο εύκολο είναι να μπούμε στο δημόσιο ή το πόσο το κράτος ελέγχει τις ιδιωτικές επιχειρήσεις ώστε να είναι σαν το δημόσιο;

Μερικές ερωτήσεις. Δεν έχω τις απαντήσεις σε όλα, αλλά σίγουρα βοηθάνε να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε λίγο παραπάνω.