2009-06-24

Πως να σωθεί ο Ελεύθερος Τύπος και όχι μόνο

Διαβάζω και ακούω στα ραδιόφωνα τις τελευταίες ημέρες για τη διακοπή λειτουργίας του Ελεύθερου Τύπου (ΕΤ). Εκεί που οδηγούσα, άκουγα στο ραδιόφωνο να λένε πόσο χάλια είναι το σκηνικό των εφημερίδων και πόσο μέσα μπαίνουν οι επιχειρηματίες που ασχολούνται με τις εφημερίδες και όλα τα γνωστά.

Σκεφτόμουν λοιπόν πως μια λύση θα μπορούσε να είναι η επένδυση σε εφημερίδες που εκδίδονται εξολοκλήρου ηλεκτρονικά στο Διαδίκτυο. Πως θα βγάζουν χρήματα θα με ρωτήσετε και ευλόγως. Ως γνωστόν, ειδικότερα σε άτομα που ασχολούνται με επιχειρήσεις στο Διαδίκτυο, υπάρχουν μεταξύ άλλων οι παρακάτω τρόποι:
  • Έσοδα από διαφημίσεις
  • Έσοδα από συνδρομές
  • Έσοδα από άλλου τύπου υπηρεσιών που θα μπορούσαν να παρέχονται από αυτά τα μέσα (για παράδειγμα προσωποποιημένες τοπικού χαρακτήρα ειδήσεις, ανοιχτή δημοσιογραφία από το κοινό κλπ.)
  • Ό,τι άλλο μπορεί να σκεφτεί για πρώτη φορά το μυαλό του ανθρώπου.
Καταλαβαίνω πως αυτή τη στιγμή ο συνολικός αριθμός Ελλήνων χρηστών στο Διαδίκτυο σε όλο το κόσμο, ίσως να μην είναι ικανός να συντηρήσει μια εφημερίδα με τη μορφή που είναι τώρα. Καταλαβαίνω, πως ακόμα και διέξοδο στο Διαδίκτυο να έβρισκε μια εφημερίδα, πολλές θέσεις εργασίας από αυτές που υπάρχουν στην παραδοσιακή μορφή της, θα ήταν άχρηστες. Όμως, όσο δύσκολα και αν χωνεύεται, τα πράγματα στην ιστορία του ανθρώπου έτσι εξελίσσονταν πάντα. Κάποια επαγγέλματα έσβηναν και κάποια άλλα δημιουργούνταν. Το ίδιο γίνεται και τώρα. Το πρόβλημα δημιουργείται κυρίως όταν οι επιχειρηματίες αργούν να καταλάβουν ότι η πλατφόρμα επάνω στην οποία λειτουργεί η επιχείρησή τους αρχίζει να πεθαίνει.

Εξάλλου, αν συγκρίνει κανείς την παραδοσιακή μορφή της επιχείρησης μιας εφημερίδας σε σχέση με ένα μοντέλο εντελώς βασισμένο στο Διαδίκτυο, θα διαπιστώσει πως τα έξοδα μειώνονται δραματικά. Ιδίως αν οι επιχειρηματίες δεν πιστέψουν πως χρειάζεται να αναπτυχθούν εντυπωσιακές Διαδικτυακές σελίδες με επένδυση πολλών Ευρώ... διότι όντως δε χρειάζεται κατά την ταπεινή μου γνώμη.

Προσωπικά, έχω σταματήσει να αγοράζω εφημερίδες και περιοδικά εδώ και χρόνια. Εντάξει, λόγω επαγγέλματος το Διαδίκτυο είναι το δεύτερο σπίτι μου. Καταλαβαίνω πως ένας συμπολίτης μου — που αν ερωτηθεί τι είναι browser, στην καλύτερη περίπτωση θα απαντήσει το Google, αν δε νομίζει ότι τον έβρισες — δεν έχει τις ίδιες ευκαιρίες πρόσβασης και συνεπώς δε θα μπορούσε να ξέρει πως μπορεί να ενημερωθεί εναλλακτικά μέσω Διαδικτύου από τους ίδιους δημοσιογράφους που παλαιότερα διάβαζε στα έντυπα μέσα. Πάραυτα, τίποτα δεν αλλάζει το γεγονός πως η τεχνολογία και η κοινωνία εξελίσσεται και πως όποιος αντιστέκεται κινδυνεύει να χάσει το τρένο.

Και... εσείς εκεί στην παραδοσιακής μορφής τηλεόραση μη γελάτε... έρχεται και η δική σας σειρά.

Για να γυρίσω λοιπόν σε αυτό που έλεγα: Παρότι δεν αγοράζω εφημερίδες ή περιοδικά, δε θα έλεγα όχι σε μια εφημερίδα εξολοκλήρου ηλεκτρονική ακόμα και με συνδρομή (η οποία φυσικά δε θα αντιστοιχούσε στην τρέχουσα τιμή μιας παραδοσιακής εφημερίδας διότι δεν είναι και αντίστοιχα τα έξοδα), αν ήξερα ότι θα διαβάσω έγκυρα άρθρα παντός ενδιαφέροντος. Αν ήξερα ότι θα έχει και άρθρα τοπικού ενδιαφέροντος θα ήμουν ακόμα πιο ανοικτός για συνδρομή. Το γεγονός μάλιστα πως θα έδινα κάποια χρήματα το μήνα για την ενημέρωσή μου, θα με έκανε απαιτητικό ως προς την ποιότητα και εγκυρότητα των άρθρων. Θα ήθελα, λιγότερα άρθρα με περισσότερη ποιότητα. Διότι η άμεση και μαζική ενημέρωση για πολλά διαφορετικά θέματα καλύπτεται ήδη από διάφορα Διαδικτυακά μέσα. Αυτό που λείπει είναι άρθρα που σε κάνουν να σκέφτεσαι ή άρθρα που καλύπτουν ένα γεγονός από πολλές πλευρές και με λεπτομέρειες. Πολλά από τα χαρακτηριστικά δηλαδή που μερικές φορές έβρισκε κάποιος στα έντυπα μέσα.