2009-09-26

Τα παιδιά μπορούν να μάθουν διαφορετικά

Σκεφτόμουν τη συζήτηση που γίνεται για την παιδεία μας και στέκομαι συνέχεια στο πόσο βαρετό είναι το σχολείο. Ακόμα και τώρα, 35 χρόνων, παρόλα τα καθημερινά προβλήματα που έχω ως ενήλικας, αν μου έλεγες: "Θα ήθελες να γυρίσεις πίσω στο σχολείο;" η απάντηση είναι αρνητική. Τόσο βαρετά ήταν.

Για να μη γράψω ολόκληρο βιβλίο, θα σταθώ σήμερα μόνον σε ένα σημείο: Η παιδεία μας βασίζεται τυφλά και αποκλειστικά στα βιβλία που δίνει αρχικά στους μαθητές κάθε σχολικό έτος και τους ζητάει να τα μάθουν απ' έξω. Επιπλέον, δε μαθαίνει ποτέ στους μαθητές πως να μαθαίνουν και πως να ξεχωρίζουν το καλό περιεχόμενο από το κακό. Αυτό θα τους έλεγα, αν με ρωτούσαν τι θα ήθελα να αλλάξει περισσότερο στην παιδεία μας σήμερα.

Βάζω στη συζήτησή μας το ιντερνέτι: Πηγαίνει λοιπόν ένα παιδί μια μέρα στο σχολείο και τυχαίνει να είναι η μέρα που μαθαίνουν τι είναι το PI (π). Το εξηγεί ο καθηγητής, το λέει και το βιβλίο. Έρχεται στο σπίτι και θέλει να μάθει περισσότερα ή να βρει μια εξήγηση που να ταιριάζει στον τρόπο που μαθαίνει εκείνο καλύτερα. Ψάχνει μερικές σελίδες στο Google, και δεν του αρέσει μέχρι που βρίσκει μια που σε συνδυασμό με ό,τι άλλο διάβασε ή άκουσε σήμερα, του ξεκαθαρίζει την έννοια αυτή μια και καλή.

Άρα, πλέον, τα παιδιά μας έχουν μια ευκαιρία που δεν την είχαμε εμείς στα χρόνια μας. Να βρίσκουν εξηγήσεις που ταιριάζουν περισσότερο στον τρόπο που αυτά μαθαίνουν καλύτερα. Το σχολείο δεν μπορεί εύκολα (έως καθόλου) να προσεγγίσει κάθε μαθητή ξεχωριστά. Ακολουθεί μια κοινή γραμμή και όποιος τύχει να καταλάβει, κατάλαβε. Όταν όμως το παιδί μας ψάχνει ενεργά κάτι στο Διαδίκτυο, θα σταθεί στην πληροφορία που θα το κάνει να καταλάβει το θέμα.

Ο ρόλος μας λοιπόν αυτή την εποχή δεν είναι να κάτσουμε δίπλα στο παιδί μας και να του λύσουμε τις ασκήσεις που του βάζουν τυφλοσούρτη στο σχολείο. Ο ρόλος μας είναι να κάτσουμε μαζί και να του μάθουμε πως να μαθαίνει μόνο του.