2010-06-13

Ηθική υπό όρους;

Προχθές εκεί που τα'πινα με κάποιον κολλητό μου... ωχ συγνώμη παρασύρθηκα. Εννοούσα, προχθές εκεί που οδηγούσα και πλησίαζα ένα φανάρι που μόλις είχε γίνει κόκκινο, πέρασε σαν σίφουνας ένα αυτοκίνητο δίπλα μου, πλησίασε τη διασταύρωση, έλεγξε ο οδηγός το δρόμο δεξιά και αριστερά και πέρασε παράνομα το κόκκινο.

Ο οδηγός πάρκαρε 30 μέτρα πιο κάτω και βγήκε με το πάσο του πηγαίνοντας σε κάποια πολυκατοικία. Άρα, δεν ήταν κάτι επείγον, σκέφτηκα. Εμείς οι Έλληνες στην πλειοψηφία μας δε θα δίναμε μεγάλη βαρύτητα σε μια τέτοια πράξη, συνέχισα να σκέφτομαι. Ίσως πολλοί από εμάς να χαλαρώνουμε την ηθική μας όταν πλησιάζουμε στο σπίτι.

Τι θα γίνονταν αν τηλεφωνούσα την αστυνομία καταγγέλλοντας το γεγονός; Θα έδινα όλα τα στοιχεία του και θα ζητούσα από την τροχαία να τον τιμωρήσει. Θα ήμουν σωστός πολίτης; Θα ήμουν καρφί;

Δε βαριέσαι, σκέφτηκα, αποκλείεται να μπορείς να καταγγείλεις κάποιον στην Ελλάδα που πέρασε με κόκκινο και δεν τον έχει δει η ίδια η τροχαία. Άραγε τι γίνεται σε άλλες χώρες; Οι οδηγοί φοβούνται και δεν παρανομούν έτσι ή είναι απλώς πιο ηθικοί;

Δε βαριέσαι; Εγώ θα βγάλω το φίδι από την τρύπα; Εκείνη τι στιγμή όμως, μου πέρασε μια περίεργη σκέψη από το μυαλό. Πως θα αντιδρούσα αν ήξερα ως δια μαγείας, πως ο συγκεκριμένος οδηγός, σε 15 χρόνια από τώρα, θα περάσει με κόκκινο ξανά (διότι το συνηθίζει) και θα τύχει να χτυπήσει το παιδί μου και να το σκοτώσει;

Ξαφνικά ένοιωσα μεγαλύτερο θυμό από ό,τι αρχικά, που γράφουμε τους βασικούς κανόνες οδηγικής συμπεριφοράς στην Ελλάδα εκεί που δε πιάνει η μελάνη. Ένοιωσα ακόμα καλύτερα που ενώ είμαι 4 το πρωί στο φανάρι της γειτονιάς μου, περιμένω να ανάψει πράσινο, ξέροντας ότι δεν πρόκειται να περάσει κανένα αυτοκίνητο.

Όποτε, λοιπόν, δεν ξέρετε ακριβώς που να τοποθετήσετε τα ηθικά σας όρια, σκεφτείτε τη συγκεκριμένη υπό αμφισβήτηση πράξη σαν να επρόκειτο να επηρεάσει σοβαρά κάποιον που αγαπάτε πολύ. Θα δείτε πως τα πράγματα αλλάζουν εντελώς στο μυαλό σας.

2010-06-10

Εφορία το μεγαλείο σου

Είμαι από τους πρώτους που άρχισαν να κάνουν ηλεκτρονικά τη δήλωση στο Taxis. Όταν ακόμα έτρεχε δοκιμαστικά σε έναν server που κάποια στιγμή έκλεισε λόγω φόρτου. Ήταν ένας τρόπος να βρω έξοδο στην καταπίεση που δημιουργεί στους πολίτες αυτής της χώρας, η γραφειοκρατία και το κατεστημένο που θεωρεί πάντα τον πολίτη πρώτα απατεώνα και αν αποδειχτεί στη συνέχεια, έντιμο.

Έτσι όταν οι φίλοι μου με θεωρούσαν τρελό που εμπιστευόμουν μια από τις πρώτες ηλεκτρονικές υπηρεσίες που απευθύνονταν σε πολίτες, εγώ χαιρόμουν που βοηθούσα το κράτος να εκσυγχρονιστεί, ανοίγοντας λογαριασμό στο www.taxisnet.gr

Για μένα ήταν επανάσταση. Που ακούστηκε; Να κάνεις δήλωση, και απλά να κρατάς τα δικαιολογητικά στο σπίτι; Ήταν έτη φωτός μπροστά η συγκεκριμένη υπηρεσία. Στις αρχές χρειάστηκε να κάνω κάποιες ερωτήσεις. Επανάσταση και η υποστήριξη της υπηρεσίας. Έστελνα email, έπαιρνα απάντηση μέσα σε μία ημέρα και μάλιστα με λόγο ευγενικό! Επανάσταση.

Μερικά χρόνια μπροστά, η υπηρεσία εξακολουθεί κατά τη γνώμη μου να είναι η καλύτερη ηλεκτρονική υπηρεσία του Δημοσίου. Οι άνθρωποι πίσω από αυτή, από μαρτυρία φίλου μου, εξακολουθούν να είναι ευγενικοί και εξυπηρετικοί. Η ίδια η υπηρεσία σαν εφαρμογή έχει εξελιχθεί αρκετά.

Μέχρι να χρειαστεί να σου επιστρέψουν χρήματα άνω των 1500 Ευρώ. Εκεί σταματάνε όλα. Τα τελευταία χρόνια, είμαι ελεύθερος επαγγελματίας. Παρέχω υπηρεσίες πληροφορικής ως προγραμματιστής και κάθε φορά που κόβω απόδειξη παροχής υπηρεσιών, πρέπει να παρακρατείται φόρος 20% από το ποσό που χρεώνω και να αποδίδεται στην Εφορία κατά τη διάρκεια όλου τους οικονομικού έτους. Αυτό αν και φαίνεται λίγο περίεργο, τελικά βοηθάει πολύ τον φορολογούμενο ώστε να μη του έρθει μαζεμένο το ποσό φορολογίας στο τέλος του έτους. Στο τέλος, απλώς γίνεται η εκκαθάριση και αν χρωστάς πληρώνεις, αν έφτασαν οι παρακρατήσεις και σε καλύπτουν μπορεί να πάρεις και χρήματα πίσω.

Εγώ λοιπόν ανήκω στην περίπτωση που παίρνω κάποια χρήματα πίσω. Το κακό όμως είναι πως τα χρήματα αυτά υπερβαίνουν το όριο, πέρα του οποίου θεωρείσαι απατεώνας και πρέπει να αποδείξεις ότι δεν είσαι ουσιαστικά ελέφαντας. Το λέω αυτό, διότι η διαδικασία που θα σας περιγράψω μπορεί να αυτοματοποιηθεί, αφού όλα τα στοιχεία υπάρχουν σε διάφορες Δημόσιες ή Ιδιωτικές υπηρεσίες/επιχειρήσεις. Όταν περνάς λοιπόν αυτό το όριο, τότε παύει να ισχύει η πρόοδος (Taxis) και πέφτουμε πίσω στην εποχή του μεσαίωνα (Εφορία).

Πρέπει να εκτυπώσεις όλα τα δικαιολογητικά σου, το Ε1, Ε2, Ε3 και ό,τι άλλο δήλωσες ηλεκτρονικά, να τα πακετάρεις και να τα πας στην Εφορία αυτοπροσώπως, να τα καταθέσεις και να περιμένεις πότε οι Εφορίες θα πάρουν κάτι καταστάσεις (προφανώς από την Αθήνα) για να γίνει έλεγχος με το χέρι, παρακαλώ, ώστε να πεισθούν ότι δεν είσαι ελέφαντας και να σου επιστρέψουν το ποσό που δικαιούσαι.

Πρώτο πρόβλημα: Αν είναι να σου δώσουν μέχρι 1500 Ευρώ είσαι έντιμος. Αν είναι να σου δώσουν 1501, είσαι απατεώνας και καλείσαι να αποδείξεις ότι δεν είσαι. Λύση: Δεν πρέπει να υπάρχει όριο. Πρέπει να υπάρχει αυτοματοποίηση των διασταυρώσεων.

Δεύτερο πρόβλημα: Το Taxis δεν ανήκει στην Εφορία ή τέλος πάντων δεν είναι μέρος της. Όταν παύεις να καλύπτεσαι από το Taxis και πέφτεις στα χέρια της Εφορίας, τότε ό,τι έχεις κάνει στο Taxis δεν είναι προσβάσιμο από την Εφορία. Πρέπει δηλαδή να εκτυπώσεις το Ε1, Ε2 και Ε3 και να τους το σερβίρεις ο ίδιος σου. Αυτό έπαθα και εγώ σήμερα. Πήγα να δώσω όλα τα χαρτιά μου, αλλά ο άχρηστος δεν φαντάστηκα ότι θα μου ζητήσουν αυτά που δήλωσα στο σύστημά τους. Δηλαδή, όταν λέω "σύστημά τους", ο λόγος που λέει. Λύση: Ό,τι δήλωσα υπάρχει στις βάσεις δεδομένων τους. Ας τα πάρουν μόνοι τους από εκεί.

Το πρόβλημά μου σήμερα ήταν πως ενώ πήγα, χρειάζεται να ξαναπάω να δώσω και αυτά που δήλωσα ήδη. Όμως με την ευκαιρία θέλω να πω πως όλο το σύστημα πάσχει οικτρά. Αν θέλει η σημερινή κυβέρνηση να γλιτώσει χρήματα και να μειώσει τη γραφειοκρατία θα πρέπει να αρχίσει να εμπιστεύεται την Πληροφορική. Να εντάξει ΟΛΟΥΣ όσους δηλώνουν το παραμικρό σε ένα ενιαίο σύστημα που θα απαλλάξει τους πάντες από το να μαζεύουν δικαιολογητικά και να εκτυπώνουν αυτά που δηλώνουν ήδη για να τα πάνε στην Εφορία.

Δίνω παραδείγματα:
  1. Παίρνω δικαιολογητικά από την Τράπεζα. Αντί να τα στέλνει σε μένα, να πάνε ηλεκτρονικά στην Εφορία.
  2. Βεβαιώσεις παρακράτησης από τους πελάτες μου. Είναι αστείο. Οι πελάτες μου πηγαίνουν στην Εφορία και καταθέτουν το ποσό. Δηλαδή έλεος. Χρειάζεται μετά να μου δώσουν γραπτή βεβαίωση και να την πάω και εγώ στην Εφορία όταν κάνω τη δήλωση. Ελπίζω να καταλαβαίνετε πως δε χρειάζεται να σχολιάσω.
  3. Τα ποσά που δηλώνω σαν εισόδημα, τα δηλώνω και σε συγκεντρωτικές καταστάσεις πελατών/προμηθευτών. Έλεος, να τα πάρουν από εκεί και να τα διασταυρώσουν από εκεί. Τι με φωνάζουν εμένα. Να με φωνάξουν μόνο αν έχω πρόβλημα.
  4. ΦΠΑ το ίδιο
  5. Πόσα και τι παιδιά έχω; Να τα πάρουν από τα ληξιαρχεία.
Αυτά είναι λίγα παραδείγματα. Πιστεύω πως αν κάτσουν κάτω και το δούνε σοβαρά, ο πολίτης δε θα χρειάζεται να δηλώνει ο ίδιος του τίποτα. Η δήλωσή του θα χτίζεται αυτόματα ανάλογα με τις συναλλαγές που κάνει κατά τη διάρκεια του έτους. Αν θέλετε, μου δίνετε εμένα τα 1.000.000 που φημολογείται ότι κόστισε η σελίδα της Βουλής (που είναι και άχρηστη στην τελική) και σας φτιάχνω εγώ το σύστημα.

Κλείνοντας θέλω να πω πως οι πολίτες πρέπει να θεωρούνται έντιμοι αρχικά και μόνον όταν υπάρχει πρόβλημα να καλούνται για διευκρινίσεις.  Η Πληροφορική να χρησιμοποιηθεί στο έπακρο και να μη θεωρείται πως ανοίγει παράθυρα λόγω έλλειψης ασφάλειας. Είδαμε και με τους χειρωνακτικούς ελέγχους που πήγε η χώρα. Αυτός ο μεσαίωνας πρέπει να τελειώσει. Όλοι μας πρέπει να το απαιτήσουμε με τη ψήφο μας. Αντί να ψηφίζουμε για να μπει ο κανακάρης μας στο Δημόσιο, να ψηφίζουμε για να βελτιώσουμε τις ζωές μας. Συμπολίτες μου, ξυπνάτε.