2011-12-11

Αγαπάω την ευθύνη και μένω Ελλάδα

Εγώ δε θα πω ότι αυτοί που φεύγουν εκτός Ελλάδος διαλέγουν τον εύκολο δρόμο. Εκεί έξω δεν είναι όλα ρόδινα.
Μπορεί σε κάποιους τομείς να είναι πολύ καλύτερα από μέσα, αλλά κάποιος πρέπει να κοιτάζει τη συνολική εικόνα και να λαμβάνει υπόψη όλες τις παραμέτρους.

Είτε μείνεις είτε φύγεις, είναι δύσκολα. Αφού είναι δύσκολα και τα δύο, γιατί να μην επιλέξω να μείνω;

Αν είναι να παλέψω, γιατί να μη παλέψω για τον τόπο μου;

Αν είναι να έχω μία μικρή πιθανότητα να διορθώσω αυτή τη χώρα για το μέλλον των παιδιών μου, γιατί να μην παλέψω;

Μια ζωή μας φταίνε οι άλλοι. Καιρός να αναλάβουμε τις ευθύνες μας και να σταματήσουμε να απέχουμε από τα πολιτικά.

"Ν'αγαπάς την ευθύνη. Να λες: Εγώ, εγώ μονάχος μου έχω χρέος να σώσω τη γης. Αν δε σωθεί, εγώ φταίω." - Νίκος Καζαντζάκης

Εγώ επέλεξα να μείνω εδώ και να δημιουργήσω μαζί με τον Ηλία μία εταιρεία, τη HeavyMelon.  Η εταιρεία αυτή είναι η πλατφόρμα πάνω στην οποία φτιάχνουμε την πρώτη μας διαδικτυακή υπηρεσία με όνομα taise.me

Θα το παλέψουμε όσο πάει, και ακόμα αν αποτύχουμε θα ξέρουμε ότι προσπαθήσαμε.

Your move.

2011-10-31

Μέχρι που το συνήθισα και αυτό

Καθώς άνοιγα την εξώπορτα της πολυκατοικίας με το κλειδί μου, θυμήθηκα την πρώτη φορά που μου εμπιστεύθηκαν οι γονείς μου τα κλειδιά από το πατρικό μου.

Νομίζω ήταν κάποια στιγμή όταν πήγαινα Δημοτικό.

Είναι εκπληκτικό πόσο σημαντικό ήταν να έχω τα δικά μου ολοκαίνουρια κλειδιά. Επί ένα μήνα, κάθε φορά που άνοιγα την πόρτα, αισθανόμουν χαρά καθώς χρησιμοποιούσα το γυαλιστερό κλειδί.

Μέχρι που το συνήθισα και αυτό.

2011-10-06

Ώρα να ξεκουραστείς

Steve Jobs
1955 - 2011

Ευχαριστώ Steve που το αποτέλεσμα της δουλειάς σου μου έδινε την ευκαιρία να νοιώθω το 2011 έτσι όπως ένοιωθα την πρώτη φορά που άνοιγα το κουτί της Amiga μου το 1987.

Ήρθε η ώρα να ξεκουραστείς.

2011-10-04

Θυμάμαι όταν ήμουν μικρό παιδί

Θυμάμαι… όταν ήμουν μικρό παιδί… το βιωτικό επίπεδο δεν ήταν το καλύτερο. Υπήρχαν ελλείψεις σε προϊόντα. Ο θείος μου από τη Γερμανία μας έφερνε μπανάνες το καλοκαίρι και ήταν το γεγονός του μήνα.

Τώρα, δε μας λείπει τίποτα. Ακόμα και η γιαγιά έχει κινητό πλέον. Αν βγεις στο εξωτερικό δεν υπάρχει σχεδόν τίποτα που να μη μπορείς να το βρεις στην Ελλάδα.

Όταν ήμουν μικρό παιδί, όμως, όταν σκόνταφτες στο δρόμο, έτρεχαν από το πουθενά δύο - τρεις άγνωστοι να σε βοηθήσουν. Αν έμενες στο δρόμο με το αυτοκίνητο, σταματούσαν από μόνοι τους οι περαστικοί να ρωτήσουν αν χρειάζεσαι βοήθεια.

Τώρα, έχουμε μπανάνες με το τσουβάλι, αλλά το πνευματικό μας επίπεδο το ψάχνεις με μεγεθυντικό φακό.

2011-05-14

Ποιος φταίει και τι μπορώ να κάνω;

Μερικές φορές περπατώ και βλέπω ηλικιωμένους ή τέλος πάντων μεγαλύτερους από μένα και δίχως να το θέλω αισθάνομαι θυμωμένος απέναντί τους.

Ίσως είναι ανώριμο και λάθος, αλλά δε μπορώ να κάνω διαφορετικά. Αισθάνομαι ότι ένα μερίδιο ευθύνης για την κατάσταση στη χώρα το έχουν και αυτοί με τη στάση που κρατάνε όλα αυτά τα χρόνια όταν ψηφίζουν, όταν κάνουν δήλωση στην εφορία, όταν επιλέγουν να χτίσουν αυθαίρετα, όταν πληρώνουν φακελάκια (προς πάσα κατεύθυνση), όταν, όταν, όταν.

Άσχετα αν είναι σωστό ή λάθος να αισθάνομαι έτσι, προσπαθώ να σκεφτώ τι μπορώ να κάνω ως πολίτης αυτής της χώρας ώστε όταν κυκλοφορώ (αν) στους δρόμους μερικά χρόνια από τώρα και με βλέπει ένας νέος, να μην αισθάνεται θυμό.